چقدر حاضریم اشتباهاتمون رو بپذیریم؟

از گذشته های دور به ما یاد آوری کردند که انسان جایز الخطا هستند با اینکه دائم الخطا بودن انسانها برای ما امروز ثابت شده.
از اونجایی که بیشتر ما در اکثر مواقع سعی میکنیم اشتباهات و ایرادات خودمون رو نبینیم اشتباه کردن رو بیشتر برای دیگران اختصاص میدیم! پذیرش اشتباهات به نظرم یکی از مهم ترین استراتژی برای اصلاح فردیت هر یک از ما به حساب میاد البته اگر سر خودمون رو گول نزنیم و اشتباهاتمون رو انکار نکنیم، اگر این رو بپذیریم که انسان دائم و الخطا کار ترین خطا کار هست شاید بشه با این نگرش به سمت توسعهفردی حرکت کرد، این تنها مختص فردیت نیست با این نگاه میشه همه ساختارها و سیستمهایی که انسان در ساختنش نقش داشته رو اصلاح کرد مثالهای متعددی رو میشه در هر بخشی از جوامع و کشورها پیدا کرد، از اونجا که به وضوح میشه در سطح کلان اشتباهات رو مشاهده کرد به نظرم نق زدن و ایراد گرفتن و بحث کردن در رابطه با بخشهای کلان دولتها و کشورها در حال حاضر دری رو برای من و شما دوا نمیکنه (البته شاید از نگاه منتقدان بحث در رابطه با اشتباهات کلان کشوری دردی رو دوا کنه و من اینجا اشتباه کنم) به هر حال این انتخاب امروز من نیست که به مسائل کلان بپردازم چرا که قصدم از بیان این مطلب بازبینی رفتار و کردار فردی است حالا این “خود” رو میشه در اسکیل بزگتر هم در مجموعه ها در نظر داشت.
از اونجایی که رشد کردن یکی از برنامه های بلند مدت و دوست داشتنی من به حساب میاد به نظرم هر چه که با دقت تر بتونم ایرادات و اشتباهاتم رو زودتر متوجه بشم و به فکر اصلاحشون باشم با سرعت بیشتری میتونم خود سازی رو انجام بدم اگر بخوام مثال شخصی بزنم باید خدمدتون عرض کنم که چند سال پیش برای اینکه پیشرفت کنم ( پیشرفت در اون زمان برام به معنای سبقت از دیگران بود) چند کار رو هم زمان با هم انجام میدادم و برای سالهای متوالی این طور عمل میکردم و عملا ً این کارم باعث شده بود من احساس فرسودگی کنم با اینکه مشغولیتم و در امدم هم بد نبود رضایتی که باید داشته باشم رو نداشتم و یکی از اصلی ترین عوامل این نارضایتی به این خاطر بود که اشتباهاً گمان میکردم که با انجام چند کار همزمان میتونم لذت و رضایت بیشتری رو برای خودم به وجود بیارم خوشبختانه بعد از اینکه متوجه این اشتباهم شدم و اصلاحش کردم بعد از اون عملکرد بهتری رو تجربه کردم و لحظات کم فشار تر و لذت بخش تری از اون به بعد برای خودم ساختم، البته این یک نمونه از اشتباهاتم به حساب میاد که مثال زدم.
مطمعناً همین الان که دارم این مطلب رو مینویسم اشتباهات و نواقص زیادی هم دارم، متاسفانه تعدادیشون رو نمیبینم با بهتره بگم که چون پیش خودم فکر میکنم جزء ایرادات به حساب نمیاند سطحی از روشون رد میشم. به هرحال از نظر من در این مواقع میشه از دو طریق زودتر خطا ها رو مشاهده و اصلاح کرد، اولی با استفاده از ناظر بیرونی هست که در این بخش بشخصه سعی میکنم گاهی نظر دوستانی که با من ارتباط نزدیک تر دارند رو در باره خودم و کارهایی که انجام دادم رو جویا بشم خوشبختانه این مدل به کار گیری تا به امروز کمک زیادی به من کرده. روش دوم اینه که درک و شناخت خودمون رو ارتقاع بدیم، به این صورت که رفتار و کردار خودمون رو کندو کاو کنیم، به نظرم آموختن تحلیل رفتار مقابل یکی از مهارتهایی هست که در این بخش میتونه کمک شایان به ذکری به ما کرده باشه، به هر حال امیدوارم نگاه انتقادی ما قبل از اینکه در رابطه با دیگران باشه و اشتباهات اونها رو ببینیم و زمانمون رو به این شکل تلف کنیم بهتر هست اعمال و رفتار خودمون رو انالیز کنیم و به فکر تصحیح اشتباهاتمون باشیم تا بیشتر رشد کنیم .

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید

WordPress spam blocked by CleanTalk.