لحظه نگار دنیای این روزهای من همراه با کمی حرف اضافه


راستیتش از وقتی ارتباطم رو با این دوستای که تو عکس بالا و پایین مشاهده میکنید عمیق کردم دیگه ارتباط و بودن طولانی مدت در کنار گونه های هم نوع برام حوصله سر بر شده و این دوستانم باعث شدند که خیلی از عادت های رفتاری و عده زیادی از دوستهای هم نوع قدیمی ترم رو که امروز دغدغه مشترک باهاشون ندارم رو به فراموشی بسپرم .

اما از دنیای شخصی این روزهام که بگذریم دنیای این روزها کشور اگر چه همراه با فراز و نشیبهای ارزی و ریالی همراه هست و به نظر میاد خود “دلار” هم از شُک این نابسامانیها و پروازهای عمودی غافلگیر تر از “ریال” شده و به نظر وِرد خونی هم در این لحظات جواب گو نمیتونه باشه، بلکه مدیریت درست از جنس غیر مغلته پنداری هست که میتونه وضعیت رو تا حدودی از این بحرانی که دستهای نامرئی اقتصاد (رفتار توده مردم از داخل) و عده ای موثر از بیرون به وجود اورده نجات بده، روشی که کمک کنه اوضاع سریعاٌ از بحران در بیاد و وضع به حالت عادی برگرده رو هنوز به طور قطع مکتشفان کشف نکردند، شاید هم کشف شده و ما بی خبریم ( امیدوارم که راه حلها بیاد به سمت مدیران ارشد یا مدیرا برن به سراغش! {متاسفانه بخش زیادی از توده مردم همه تقصیرها رو میندازند گردن مدیرای ارشد و خودشون و رفتارشون رو در به وجود اومدن همچین حالتی بی تقصیر میدونند})، اصلاً بیخیال به نظر بحث در این باره نه نتیجه بخش هست و نه در حال حاضر از عهده من بر میاد که کمک کنم آرامشها برگرده به کانون جامعه و حفظ بشه.تنها راهکاری که در حال حاضر به ذهنم میرسه این هست که دانش اقتصادی خودم رو با خوندن کتابهای اقتصادی افزایش بدم تا شاید بتونم در اینده سهمی کم هم که شده در به وجود نیامدن بحرانهایی از این جنس داشته باشم. البته به نظر میاد در این روزا هم راه کارهای متعددی توسط اندیشمندان و سیاسیون اندیشیده میشه اما به خاطر بشکه های نفت خام و وابستگی به این طلای سیاهِ نابودگر، گارد مقاومتی رو تضعیف میکنه و در کوتاه مدت فشار زیادی رو تحمل میکنیم. به هرحال مقاومت نظر و انتخاب شخصی من هست که میتونه ما رو پادشکننده کنه تا شاید این حالت باعث بشه بیشتر فکر کنیم و راهکارهای بهتری غیر از فروش نفت برای اینده و ایندگان پیدا کنیم.

پی نوشت قابل توجه: خیلی از ما ادمها از جمله خود من که خیلی وقتها از پس مدیرت یک خانواده سه نفره هم بر نمیایم منطقی هست که با مدیرت کلان کاری نداشته باشیم و صحبت در رابطه با اون نپردازیم بهتر این هست که فرمون در حال حاضر دست همون سیاست مدار معتدل باشه، البته این به این معنا نیست که همه افراد بیخیال این موضوع و مسئله بشن اونهایی که دانش و تجربه مدیریت بحرانها رو دارند و از پس حل بحرانها تا حدودی بر میاد بهتره که کمک کنند تا شرایط بهتر بشه. هرچند سهم رفتار و کردار هر یک از ما به عنوان جزء جزء جامعه به نوبه خودش برای به وجود اومدن وضعیت مطلوب یا بی ثباتی تاثیر گذاره. شما رو نمیدونم در این حالت به چی فکر میکنید و چه کاری انجام میدید؟

من در هفته ها و روزهای پر نوسان گذشته گوش کردن به اخبار سیاسی و اقتصادی رو که داشت حوصله سر بر میشد و اشفتگی رو برام به وجود میاورد کنار گذاشتم و ترجیحاٌ دقایق آزادم رو به گوش دادن راز گل افتابگردان  سپری میکنم و امیدواری همراه با تلاش برای بهبود وضعیت رو انتخاب کردم هر چند شاید از نگاه برخی این کودکانه اندیشیدن و غیر واقعبینانه فکر کردن باشه اما به هر شکل تنها محصول رایگانی که در زمان محدودیتهای به وجود اومده  و نابسامانیهای موجود میتونه حالم رو خوب کنه همین امیدوار بودن و امیدوار موندن هست.

به قول نسیم طالب از این مغلته بازی پنداریها که بگذریم که لازم هم هست بگذریم بهتر اون هست که سرمون رو تو لاک و کار خودمون باشه و محافظه کارانه تر اقدامات خودمون رو در نظر داشته باشیم، شاید هم برای شما شکل دیگه ای نتیجه بخش باشه و انتخاب دیگه ای برگزینید. مدل فکری و راه انتخابی من در این برهه از زمان همین روش محافضه کار بودن هست که به من تاکید میکن همینطور محافظه کارانه ادامه بدم امیدوارم شما هم انتخاب درستی برای خودتون داشته باشید.

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید

WordPress spam blocked by CleanTalk.