جنگنده های سایبرستان

به نظر میرسه که دولتها هر باری که با ابزار قدرتمندی دست یافته اند اون رو برای ابراز قدرت و اگر ضربه ها و کینه هایی از قبل از سایر کشورها بردل اونها مانده در صدد انتقام جویی با سایر دولتها به کار خواهند بردن و هر بار ابزارهای جدید جنگی مستقیم یا غیر مستقیم راه انداخته البته همینجا عرض کنم که من تاریخ دان نیستم اونچه که اینجا مینویسم وصله ای از اطلاعات و تحلیل ذهنی خودم هست که برای توجیح خودم از مشاهداتی که دارم استفاده میکنم، از اونجایی که بستر وب به خامهایی مثل من اختیار نشر رو داده من هم در توهم تحلیل گری مطالب تخیلی خودم رو در این بسترپرتاب میکنم تا سنگر خالی نمونه!
خیلی از تحلیل گران بر این باورند که تا ۲۰۳۰ زمینیان توسعه پایدار خواهند داشت به همین خاطر برای رسیدن به این خواسته یونسکو سند چشم اندازی در نظر گرفته،البته ما در ایران به خاطر تحریمهای بلند مدتی که به ما روا شده بود از خیلی قبل تر ها برای توسعه یافتگی و پایداری نقشه میکشیدیم که خودمون رو توسعه بدیم و پایدار باشیم، در کل رسیدن به این چشم انداز برای همه مردم دنیا خوب هست اما از اونجا که دولتهای مختلف در حال حاضر به شدت شاید هم بیشتر از شدت رقابتی شدند در باطن شاید بهتره که ۳۰ سال دیگه روی چشم انداز ۲۰۳۰ بگذاریم تا بشه توسعه رو در سطح زمین مشاهده کنیم، نمیخواهم منفی بافی و منفی نگری کنم اگر چند تا از مطلبهای قدیمی تر من رو خونده باشید متوجه میشید که خیلی بیشتر از حد معمول انسانی امیدوار هستم، خیلی از دوستام بهم میگن تو دنیای مثبت تخیلی غیر واقعبینانه ای داری باید از اون بیا بیرون، واقعیت اینطور که تو فکر میکنی نیست. شاید اونها راست بگن اما ترجیح من اینه که به محاسبات گوش کنم مشاهدات خودم رو داشته باشم و با تخیل خودم تحلیل کنم البته در کنار همه اینها افزایش آگاهی هست که میتونه ساختار مناسبی به تفکرات بده.
به همین خاطر نگاه من به این سند منفی هست (البته من در حالت منفی نگری هم دست از تلاش برنمیدارم). اما این سوال برام پیش اومده که با مسلح شدن دولتها به هوش مصنوعی و ابزارهای تکنولوژیک در بازی سیاستمدارانه در سطح زمین، ایا کشورهای که در مصدر قدرت بوده اند اجازه به سایرین خواهند داد یا از طرفی کشورهای که در همسایگی هم هستند و در طول تاریخ همواره مسائلی با هم داشتند رقابتهای خشمگینانشون رو کنار خواهند گذاشت؟ در حال حاضر طبق شرایط موجود و ارتباط کشورها و خلق و خوی انسانها در ارتباط با هم که به نظر سابقه تاریخی و شناختی (استریو تایپی) هم داره و از اونجایی که تاریخ مثل روند اتفاقات شاخص سهام در بورس تکرار میشه شکل جدید این رقابتها خودش رو در جنگهای نیابتی ظاهر کرده که به نظر قصه ادامه داری هم هست. متاسفانه جوامع و دولتهای نابالغ تر برای سبقت گرفتن از دوستان قدیمی و همسایگانشان با اقدام حمله های انهدامی در سایبر سعی بر این دارند که توسعه را تنهایی میل کنند و از اونجا که هر عملی عکس
عملی با خود به همراه داره سایبرستان زمین بازی این روزها خواهد بود. امیدوارم با همبستگی بیشتری به سمت توسعه و رشد حرکت کنیم.

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید